W 2016 roku Destry Seiler, absolwentka Uniwersytetu Stanowego w Waszyngtonie (WSU), rozpoczęła życie w małej wiosce rdzennej ludności położonej w regionie Comarca Ngäbe-Buglé w Panamie jako wolontariuszka Korpusu Pokoju, mając nadzieję, że pomoże rozwiązać problemy związane z bezpieczeństwem wodnym tej społeczności. W porze deszczowej wioska czerpie wodę ze źródła górskiego oddalonego o około 1,5 kilometra. Woda spływa w dół przez dżunglę dwucalową rurą z PVC do 20 gospodarstw domowych podłączonych do sieci wodociągowej. Pozostałe 80 gospodarstw nie ma dostępu do tej sieci i musi chodzić do najbliższej rzeki lub strumienia nawet pięć razy dziennie, aby nabrać wody.
Jednak w porze suchej większość źródeł wysycha, przez co wszyscy mieszkańcy tej społeczności muszą udawać się pieszo nad rzeki, których poziom wody jest wówczas niski, aby zdobyć wodę.

Po prawie dwóch latach mieszkania we wsi Seiler nie zdołał znaleźć źródeł, które przetrwałyby porę suchą i które mogłyby zasilać potrzebujące gospodarstwa domowe za pomocą systemu grawitacyjnego, podobnego do istniejącej sieci wodociągowej. Wieś zwróciła się początkowo o pomoc do Korpusu Pokoju w celu znalezienia źródła czystej wody dostępnego przez cały rok.
Seiler zaczęła rozważać wodę gruntową jako potencjalne nowe źródło wody dla społeczności. Niestety lokalne władze nie udostępniły danych dotyczących wód gruntowych w regionie Comarca Ngäbe-Buglé. Skontaktowała się więc z dr. Karlem Olsenem, profesorem z WSU, prosząc o pomoc w badaniach nad zagospodarowaniem tego źródła, w wyniku czego powstał klub „Inżynierowie bez Granic” (EWB) przy WSU.
W sierpniu 2018 roku dr Olsen po raz pierwszy odwiedził Seiler i okolicę wraz z członkami klubu, aby przeprowadzić wstępną analizę zużycia wody i potrzeb w tym zakresie, a także sporządzić pierwszą w historii mapę tego obszaru. W czerwcu 2019 roku organizacja EWB powróciła do Panamy, aby zainstalować zasilaną energią słoneczną pompę wodną, o którą poprosiła część społeczności, zapewniając dopływ wody ze źródła do 20 domów. Klub zainstalował również latryny w pobliskiej społeczności. Przez kilka lat klub kontynuował badania wód podziemnych na tym obszarze, przeprowadzając bardziej szczegółowe mapowanie i wykonując zaawansowane analizy przy wsparciu lokalnej firmy hydrologicznej.
Zespół zainstalował w pobliskiej szkole wiejskiej stację pogodową typu „ATMOS ” 41, ufundowaną przez organizację METER, wraz z rejestratorem danych typu „ZL6 ”, zapewniając bezpieczeństwo stacji pogodowej i umożliwiając lokalnym uczniom dostęp do danych dotyczących otaczającego ich środowiska. ZENTRA Cloud Oprogramowanie pomogło w zebraniu danych niezbędnych do rozpoczęcia mapowania wód podziemnych na tym obszarze. Stacja pogodowa rejestrowała dane dotyczące opadów, promieniowania słonecznego, ciśnienia pary wodnej, temperatury, wiatru i wilgotności względnej, co umożliwiło organizacji EWB ilościowe określenie warunków środowiskowych i dostępnych zasobów wodnych.
W połączeniu z danymi dotyczącymi przepływu w rzekach w okolicy umożliwiło im to oszacowanie zasobów wód podziemnych. Studenci i wykładowcy EWB mogą przeglądać te informacje niemal w czasie rzeczywistym oraz udostępniać je mieszkańcom wsi za pośrednictwem strony ZENTRA Cloud , co pomaga im w podejmowaniu decyzji projektowych.

Aby dowiedzieć się więcej o klubie „Inżynierowie bez Granic” na WSU, odwiedź stronę internetową Wydziału Inżynierii i Architektury im. Voilanda na WSU.
Poznaj rejestratory danych METER oraz stacje pogodowe typu „wszystko w jednym”
Sprawdź, która zdalna stacja pogodowa będzie dla Ciebie odpowiednia